Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών αποτελεί κάθε χρόνο μια ξεχωριστή ευκαιρία να τιμήσουμε το έργο και την προσφορά όλων των εκπαιδευτικών, που με συνέπεια, αφοσίωση και υψηλό αίσθημα ευθύνης υπηρετούν καθημερινά την Εκπαίδευση και το Δημόσιο σχολείο. Παράλληλα, όμως, η σημερινή ημέρα είναι ημέρα αναγνώρισης και προβληματισμού, αλλά και διεκδίκησης για το παρόν και το μέλλον του εκπαιδευτικού επαγγέλματος.
Η διδασκαλία δεν είναι απλώς μετάδοση γνώσεων. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη και κοινωνική πράξη. Ο εκπαιδευτικός εμπνέει, καθοδηγεί και στηρίζει. Μέσα από τη γνώση, το προσωπικό του παράδειγμα και την καθημερινή παρουσία του στο σχολείο, συμβάλλει στη διαμόρφωση υπεύθυνων, ενεργών και δημοκρατικών πολιτών. Πίσω από κάθε μάθημα υπάρχει μια προσπάθεια που συχνά μένει αθέατη: η προετοιμασία, η αγωνία για τον μαθητή που δυσκολεύεται, η ενθάρρυνση εκείνου που έχει χάσει την πίστη στον εαυτό του, η επιμονή να μη μείνει κανένα παιδί πίσω. Αυτή η προσφορά δεν χωρά ολόκληρη σε δείκτες, αριθμούς και εκθέσεις. Αφήνει όμως αποτύπωμα στις ζωές των παιδιών, πολλές φορές για πάντα.
Ο ρόλος αυτός γίνεται ακόμη πιο σημαντικός σε μια εποχή συνεχών αλλαγών. Οι κοινωνικές ανισότητες, οι συγκρούσεις, η κλιματική αλλαγή και οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις εισέρχονται αναπόφευκτα και στις σχολικές αίθουσες. Ο εκπαιδευτικός καλείται όχι μόνο να διδάξει, αλλά και να στηρίξει τα παιδιά και τους νέους και να τους βοηθήσει να κατανοήσουν έναν κόσμο που αλλάζει με πρωτόγνωρη ταχύτητα.
Το 2026 έχει ιδιαίτερο συμβολισμό. Συμπληρώνονται 60 χρόνια από τη Σύσταση ILO/UNESCO του 1966 για το Καθεστώς των Εκπαιδευτικών, ένα θεμελιώδες διεθνές κείμενο που έθεσε αρχές για την επαγγελματική ανάπτυξη, τις δίκαιες απολαβές, την εργασιακή ασφάλεια, τις συνθήκες εργασίας, την επαγγελματική αυτονομία και τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής. Εξήντα χρόνια μετά, πολλές από αυτές τις αρχές παραμένουν επίκαιρες και ζητούμενες. Η αναγνώριση της προσφοράς των εκπαιδευτικών δεν μπορεί να εξαντλείται σε λόγια και επετειακές αναφορές. Ο σεβασμός προς τον εκπαιδευτικό πρέπει να αποδεικνύεται έμπρακτα, με επενδύσεις στη δημόσια Εκπαίδευση, επαρκή στελέχωση, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, επαγγελματική αυτονομία και ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο. Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσιμων αλλαγών, το επαγγελματικό μέλλον και η εργασιακή ασφάλεια των εκπαιδευτικών πρέπει να διασφαλίζονται.
Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απλοί εκτελεστές αποφάσεων. Πρέπει να έχουν λόγο και ουσιαστική συμμετοχή στις αποφάσεις που αφορούν το επάγγελμά τους και το μέλλον του δημόσιου σχολείου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός σχολείου ίσων ευκαιριών, που καλλιεργεί τις αξίες της ειρήνης, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, του αμοιβαίου σεβασμού και της συνεργασίας.
Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει ποιοτική Εκπαίδευση χωρίς εκπαιδευτικούς που η Πολιτεία και η κοινωνία σέβονται, εμπιστεύονται και στηρίζουν έμπρακτα.
Χρόνια πολλά σε όλες και όλους τους εκπαιδευτικούς που κάθε μέρα διδάσκουν, καθοδηγούν, εμπνέουν και στηρίζουν τους μαθητές και τις μαθήτριές τους.